Ертай Ашықбаев. Жылытайын тоңып қалған күлкімді

Ертай Ашықбаев. Жылытайын тоңып қалған күлкімді

adebiportal.kz

ЕСКІ ЕЛЕС
Мен деген — үнсіз ғаламмын,

Қоштасқам дүрмектеріммен.

О, не деп тұрсыз маған, Мұң,

Не істеуге міндетті едім мен?



Тоқтадым ескі өлеңіме,

Білмеймін, қанша аялдаймын?!

Сүймеймін ештеңені де,

Әрнені аңсай алмаймын.



Мен деген — көктем емеспін,

Сөйлейтін асқақ үнменен.

Мен — зулап өткен елеспін,

Елеспін басқа мүлде мен.



Жүрмеймін күліп құрбыммен,

Мен — егде құрметті елеспін.

Күюді ұмыттым мүлдем,

Сүюге міндетті емеспін.



Жоғалды сәруар елес,

Күз келді.

Келеді мұз-қар.

Ол менің шаруам емес,

О, менде нелеріңіз бар?.
ТАҢ
Жұлдыздарын жинап болды Ай мақтап,

Жапырағын сілкіп қойды...

Жаңалықты толығымен оқыңыз

Жаңалықтармен бөлісіңіз:

Сондай-ақ оқыңыз: